Çocuğunuzu Anlamak

Çocuklarda grafik ifadenin evrimi

Çocuklar değişip büyüdükçe, yaratıcı ifadeleri de değişir. Grafik anlatımın evriminde var olan aşamaları bilerek, her yaşa özgü tasarımları da bileceğiz.

Ancak, bir etabın sonunun nerede olduğunu ve yenisinin nerede başladığını bilmek kolay değildir. Dahası, bildiğimiz gibi, her çocuğun kendi ritmi vardır ve buna saygı duyulmalıdır.

Grafik ifade nedir?

Grafik ifade, ifade edici bir dildir. Yaratma sürecini teşvik eden plastik malzemeler ve farklı teknikler yoluyla iletime izin veren bir temsil ve iletişim biçimidir.

Ek olarak, grafik ifade, çocukların olgunlaşmalarına, bilişsel ve motor gelişimlerine yardımcı olan bir araçtır. Aynı zamanda benlik saygısı, yaratıcılık, duyarlılık ve öz algıyı teşvik eder. Bu nedenle, bunu bir amaç olarak değil, bir araç olarak düşünmeliyiz. Grafik ifadenin gelişimindeki en önemli şey, başyapıtların yaratılması değil, özgür ifadedir.

Tüm çocuklar her yaşta ve her aşamada karakteristik olarak çizim yapar. İlk yıllarında, farklı aşamalardan geçerken oldukça tahmin edilebilir bir şekilde çizim yaparlar. Bunlar tipik bir grafik tasarımla karakterize edilir, ancak zamanla her çocuk onu bireysel olarak tanımlayan şeyi çizecektir.

Ancak bir aşamanın ne zaman başladığını ve diğerinin ne zaman bittiğini kesin olarak söylemek mümkün değildir, çünkü her çocuğun kendi olgunlaşma ritmi vardır. Ancak çocukluk döneminde bu aşamaların düzenli bir şekilde birbirini izlediğini söylemek mümkündür.

Çocuklarda grafik anlatımın evrimi bize ne anlatıyor?

Grafik ifadenin evrimindeki farklı aşamalar, eğitimcinin ve ailenin oryantasyonu ve bilgisi için bir araç olarak anlaşılmalıdır, ancak asla kapalı bir teşhis veya çocuğu etiketlemek için kullanılmamalıdır.

Her aşamada, çizimlerinde çocuğun izdüşümlerini gözlemleyebiliyoruz: bunlar, onun için hayatında en önemli olanı ve ne hissettiğini bize bildiriyor.

Bu nedenle çizmeyi çocuğun yerine koymaya, onu daha iyi anlamaya ve duygularına kapsamlı bir şekilde uyum sağlamaya yarayan ayrıcalıklı bir yol olarak düşünebiliriz.

Şimdi bunun için genel evrim düzenini bilmemiz gerekiyor. Grafik anlatım aşamalarının bilgisi sayesinde, bebek gelişimini değerlendirebileceğiz, anlayabileceğiz ve keşfedebileceğiz. Ayrıca her çocuğun bireysel özelliklerini de tahmin edebiliriz.

Grafik ifadenin evrimindeki aşamalar

Grafik anlatımın çizim yoluyla evrimindeki aşamalar, farklı yazarlar tarafından incelenmiştir. Daha sonra, çocukların fiziksel, entelektüel ve duygusal yönleri geliştikçe grafik dilinin maruz kaldığı değişikliklerle ilgilenen Viktor Lowenfeld’in önerisini inceleyeceğiz.

Karalama (yaklaşık 2-4 yaş)

Bu aşamada, nesneleri veya insanları temsil etmek için gerçek bir motivasyon yoktur, ancak hareket için motivasyon vardır. Lowenfeld, üç farklı doodle türünden bahsederek daha da ileri gider:

  • Dağınık doodle (18 ay)

Yaklaşık 18 aylıkken, çocuk kendini karmaşık ve anlamsız karalamalarla grafiksel olarak ifade etmeye başlar. Motor kontrolü yoktur, hareketi kontrol etmek için bileğini ve hatta parmaklarını bile kullanmaz.

Küçük olanın çizim yaparken bile dikkat etmemesi normaldir. Önemli olan motor aktivitedir. Kasıtlılık yoktur ve çocuk karalamalar yaparak hareketle eğlenir.

  • Kontrollü karalama (2 yıl)

Küçük olan, hareketlerini kontrol eder ve onlarla kağıt üzerindeki çizgiler arasındaki ilişkiyi keşfeder. Bu keşif onu sonuçları çeşitlendirmek için yeni deneyler ve yeni hareketler yapmaya teşvik etti. Dağınık karalama şimdi eğri çizgiler, taramalar ve kapalı şekiller koleksiyonuna dönüşüyor.

“Daha önce olmayan bir şeyi görünür kılmak, hareketli bir deneyimdir”

Bu aşamada çocuk çizmeye odaklanır ve henüz bir kasıtlılık olmasa bile kalem ve kağıt tutma yöntemlerini bile dener. Tek niyet, hareket ve keşfettiği kalıpların tekrarıdır. Küçük olan temelde hareket ve vazomotor kontrol ile eğlenir.

  • İsimli karalama (3 buçuk yaşında)

Çocuk çizimlerinin bir anlamı olduğunu keşfeder ve onlara bir isim verir (“anne”, “bu bir araba”, vb.). Küçük olan bir niyetle çizmeye başlar. Bu aşamada renkleri araştırıyor; bazılarını ayırt etmeye başlar ama onlara bir isim vermez.

Ön şematik aşama: kasıtlı temsil (4 ila 7 yaş arası)

4 yaşında, çocuk zaten çizgileri kontrol eder ve niyetle çizmeye başlar. Yetişkinler tarafından tanınan nesnelerin ve figürlerin zihinsel temsillerini çizebilir. İnsan figürü, yeniden üretmeyi başardığı ilk şeydir: biz buna bonhomme diyoruz.

Bir erkek çizdiğinde kafasına çok önem verir ve onu vücudun geri kalanına göre çok büyük yapar. Bunu bir çemberle temsil ediyor ve kendi deneyimi sayesinde yavaş yavaş genişleteceği az çok ayrıntı içeriyor.

İnsanların, nesnelerin vb. Boyutları orantısızdır. Büyüklüğün çocuğun ona verdiği önemle belirlendiğini bilmelisiniz.

Bu sahnenin bir başka özelliği de çizdiği kişi veya nesnelerin havada kalmasıdır. Renkleri duygusal bir şekilde kullanıyor çünkü bağlantı kurmasa bile onları kullanmak harika bir deneyim.

Şematik aşama (7 ila 9 yaş arası)

Tasarımlar çok daha belirgin ve orantılı. İnsan figürleri zaten tüm uzuvları içerir ve kesin ayrıntılara sahiptir.

Bu aşamada çocuk mekansal düzeni edinir. Nesneleri birbirine bağlamaya başlar ve onları birbirlerinden izole etmez. Yavaş yavaş alanı sipariş ediyor. Bunu yapmak için, yeri ve daha sonra gökyüzünü temsil etmek için çizgiler kullanmaya başlar. Dahası, nesneler ile kendisi ve çevresi arasındaki mantıksal ilişkileri görebilir.

Küçük olan, renk ile çizdiği nesne arasında bir bağlantı olduğunu keşfeder, bu da renkleri mantıklı ve gerçek bir şekilde kullanmasını sağlar.

Realism stage (9 ila 12 yaş arası)

Çocuk, temsillerinin daha gerçekçi olması için çizimi zenginleştirmeye çalışır. Bunun için geometrik çizgileri terk eder ve üç boyutlu çizmeye çalışır. Taban çizgisi yavaş yavaş kaybolur ve mekansal organizasyon giderek daha gerçekçi hale gelir.

Onu karakterize eden şeyi temsil etmeye başlar. Küçük olan, yeni materyalleri keşfederken daha yaratıcı olacak. Bu nedenle, her tür malzeme ve doku ile temas ettirilmesi tavsiye edilir.

Sözde gerçekçi sahne (12 ila 13 yaş arası)

Bu aşamada çocuk sanatsal yaratımlarına çok daha fazla önem verir. Uzamsal perspektifi kullanmaya başlar. İnsan figürü, iyi tanımlanmış cinsel özellikler alır.

Bu yaşta çocuklar, yetişkinlerinkine benzer kreasyonlar yaratmak için tüm motor ve gözlem becerilerini geliştirdiler, ancak çoğu zaman özeleştiri onları engelliyor.

Karar aşaması (13-14 yaş)

Çocuk hangi teknikleri kullanmak ve mükemmelleştirmek istediğine karar verir. Bu aşamada çizdiği şey duygularını gösterir (duyusal izlenimcilik). İfadenin belirli bir amaç için kontrolünü buluruz.

Burada, çocukların çizimleri arasındaki farklılaşma iyi tanımlanmıştır. İki tür yaratıcı konu vardır:

  • Görsel tip. Özenli bir gözlemci; şeyleri dışarıdan düşünür. Önce bütünü düşünür, sonra detayları analiz eder. Görsel tip görünümleri tercih eder. O bir izlenimci.
  • Dokunsal tip. Öncelikle duygusaldır. Kendini çizimine yansıtıyor ve duyusal, kinestetik ve dokunsal izlenimlerini ifade ediyor. Dokunsal tip, egonun yerini destekler. O bir dışavurumcu.

    Değerlendırmek

    Grafik ifadenin evriminin sıralı ve ardışık aşamalardan oluştuğu dikkate alınmalıdır. Bütün çocuklar onları tanıyacak. Ancak bu, yaşları belirleyici olduğu için belirtilen yaşta bu aşamalardan geçecekleri anlamına gelmez.

    Önemli olan, küçüklerin çizim yapmak ve deney yapmak için iyi zaman geçirmesidir. Grafik ifadenin gelişiminde en önemli şey, başyapıtların yaratılması değil, ifade özgürlüğüdür.

    Çizim ile çocukların yaratıcılığını teşvik etmenin 7 yolu Çizim, yaratıcılığı teşvik etmek için harika bir araçtır. Bu makalede, çizimin çocukların yaratıcılığını nasıl uyardığını öğrenin.

    İlgili Makaleler

    Bir cevap yazın

    E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

    Başa dön tuşu