Sorumluluklar ve Değerler

Eleştirel pedagoji nelerden oluşur?

Öncelikle, eleştirel pedagoji ebeveyn disiplini olarak pedagojinin bir parçasıdır.

Pedagoji, eğitim ve öğretimi tüm karmaşıklığıyla incelemek, analiz etmek ve mükemmelleştirmekle sorumlu bir disiplindir. Profesyonellerin eğitim ve öğretimini düzenlemeyi amaçlayan psikososyal nitelikte uygulamalı bir bilimdir.

Pedagoji, belirli yönlere odaklanan farklı çalışma dallarında uzmanlaşmıştır. Bu farklı dallardan farklı pedagoji türleri geliştirilmiştir. Bugün sizinle eleştirel pedagoji hakkında konuşacağız.

Eleştirel pedagoji: nelerden oluşur?

Öğrencilerin tahakküm ve inançları sorgulamasına ve bunlara meydan okumasına yardımcı olmayı amaçlayan alternatif bir metodolojik öğretim önerisidir. Hakimiyet ile, bir kişinin veya bir grubun fikirlerini, kurallarını, görüşlerini, inançlarını ve gerçeklerini dayattığı bir durumu kastediyoruz. Bu tahakküm, ikna, baskı, tehdit ve hatta zorla sağlanabilir.

Eleştirel pedagoji, eleştirel sosyal bilimlere dayanır. Her şeyden önce İtalyan filozof, politikacı ve Marksist düşünür Antonio Gamsci’nin fikirlerine dayanmaktadır. Bu fikirler daha sonra Latin Amerika protesto düşüncesi tarafından benimsendi.

Paulo Freire (1921-1997), eleştirel pedagojinin ana temsilcilerinden ve destekleyicilerinden ve yirminci yüzyılın en etkili teorisyenlerinden biriydi. Fikirleri eserlerinde gelişir. Örneğin Eğitimde: özgürlük pratiği veya ezilenlerin pedagojisi. Bu iki eser sadece eğitim ve pedagojik alanda değil, aynı zamanda sosyal ve politik alanlarda da esastır.

Böylece Freire, anavatanı Brezilya’da güçlü bir eğitimsel ve politik eylem geliştirdi. Genelleştirilmiş bir okuryazarlık projesiydi. Gerçekten de, o sırada Brezilya’daki yüksek cehalet oranı nedeniyle öncelikli bir programdı. Ama aynı zamanda ve her şeyden önce bir politik okuryazarlık projesiydi.

Eleştirel pedagojinin temel ilkeleri ve hedefleri

Eleştirel pedagojinin temel amacı, daha adil ve insani bir toplum inşa etmektir. Bunu yapmak için, eleştirel pedagoji, teori ve pratik (praksis) arasında sabit bir ilişki sürdürmeye çalışır. Ve bu öğrencilerde eleştirel düşünceye ulaşmak ve geliştirmek için. Toplumda işleyen aktörleri ve güç dengesini sorgulamalarına izin veren bir düşünce.

Başka bir deyişle, eleştirel pedagoji, diyalektik bir öğretim yöntemine dalmış devrimci bir pedagojidir. Öğrencilerin deneyimleriyle (uygulama) başlar. Daha sonra bu pedagoji onların günlük yaşamları ve diğerlerininki hakkında daha eleştirel, yapısal ve bilimsel bir anlayışa sahip olmalarını sağlar. Aynı zamanda çocuklarda toplumla ilişkileri (teori) yapılandıran kurumsal, kültürel ve sosyal aracılıklara ilişkin eleştirel bir anlayış geliştirir.

Aslında, Paulo Freire, genel sosyal bağlamla bağlantılar kurarak, öğrencilerin kendi okulları hakkında eleştirel düşünme yeteneklerini sıklıkla savundu. Baskıya ve toplumda işleyen güçlere karşı önlem alınmasını sağlayan özgürleştirici bir eğitim kavramıdır.

Bu nedenle Freire, La Pédagogie des opprimés adlı kitabında, eğitimi ve geleneksel pedagojileri “bankacılık” olarak nitelendirerek eleştirir. Ona göre öğrenciler, bilginin depolandığı alıcılar olarak görülüyor. Yazar, eğitimcinin bilginin tek sahibi olduğu fikrini kabul etmez. Böyle bir kavram, tek yönlü aktarımı içerir ve öğrencileri pasif konulara dönüştürür.

Aksine, Freire eğitimcilerin rolünün öğrencilere sosyal, ekonomik ve politik sorunlara dogmatik veya önceden belirlenmiş yanıtlar sunmak olmadığını savunur. Eğitimcilerin rolü, öğrencileri mevcut sosyal adaletsizlikleri sorgulamaya teşvik etmek ve teşvik etmektir.

Bugün bu pedagojinin ana mirası

Son olarak, eleştirel pedagojinin doğuşundan bahsettikten sonra, bugün mirasından bahsedelim. Eleştirel pedagojinin dayandığı ana fikirler, farklı kültürel, akademik, sosyal ve bilimsel alanlardan teorisyen ve düşünürler tarafından alınmaya devam etmektedir.

Eleştirel pedagojinin temel ilkelerinden biri, eğitim sürecinin sosyal değişim için gerekli olan kültürel bir adım olmasıdır. Aslında, sadece eğitim özgür erkek ve kadınlardan oluşan bir toplum yaratabilir. Kesinlikle eleştirel pedagojinin ana mirasıdır.

Son olarak, eğitimcilerin öğrencilere içinde yaşadıkları toplum hakkında düşünmeyi öğretmeleri çok önemlidir. Öğrenciler bilgiyi politik bir eylem olarak inşa edebilmelidir. Eleştirel pedagoji, öğrencilerin aktif sosyal varlıklar, toplumun eleştirmenleri ve düşünürleri olmalarını sağlar.

Video oyunlarının çocuklar üzerindeki faydaları Video oyunları çocuklarda birçok duygunun kaynağıdır ve bazı becerilerinin gelişmesine yardımcı olur.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu